Posted in मराठी ग्राफीटी

गरज

कुणी नेहमीपेक्षा चांगल वागतंय की समजायचं “तुमची गरज लागलीय”

कुणी नेहमीपेक्षा वाईट वागतंय की समजायचं “त्यांची गरज भागलीय”
Advertisements
Posted in दुर्गवीर प्रतिष्ठान, Joy of Happiness

अंधाराशी नाते आमुचे….

24129928_1982760528405818_7353308329609449632_n
होय आमचं या अंधाराशी जून “नातं” आहे. हे नातं आम्ही हौसेने नाही जोडलंय, ते परिस्थितीने लादलंय आमच्यावर….. आम्हीही आस लावून असतो कधीतरी आमच्या आयुष्यात प्रकाश येईल आणि आमची परिस्थिती उजळून निघेल…..
#JoyOfHappiness

माझे अंतरंग
https://mazeantrang.wordpress.com/

Posted in Uncategorized

गाव गाता गजाली

गेल्या काही दिवसात मला अनेकांनी विचारलेला प्रश्न…. तुम्ही “गाव गाता गजाली साठी काम करता  का??? मी फेसबुकवर जे काही जोरात प्रमोशन करत असतो त्यावरून अशी शंका येणं स्वाभाविक आहे.  पण ज्याचा मी भाग आहे त्याचंच कौतुक करायला हवं असं काही नाहीय ना…. गाव गाता गजाली या झी मराठी वरील या मालिकेचे कला दिग्दर्शक माझ्या शाळेचे चित्रकला शिक्षक नेवगी सर(Rupesh Nevagi) आहेत. या मालिकेच्या आता प्रदर्शित होणाऱ्या सर्व भागांचे चित्रीकरण मिठबाव मध्ये झाले आहे.  बस माझं गाव, माझे सर याच्याशी जोडलेत म्हणून या मालिकेविषयी फेसबुक वरून प्रमोशन करत असतो. माझ्या याच भावनांना वाट मोकळी करण्यासाठी एक हक्काची जागा मिळवून दिली ती ईशान्य वार्ता चे संपादक रानडे काकांनी(Uttam Ranade).
रानडे काकांनी मला गाव गाता गजाली विषयी त्यांच्या दिवाळी अंकात लेख लिहिण्यासाठी विचारलं आणि माझ्या मनात चाललेले विचार मला कागदावर उतरवायची नामी संधी मिळाली. रानडे काकांबद्दल मी स्वतंत्रपणे लिहीनच. गाव गाता गजाली चे कला दिग्दर्शक, कलाकार नेवगी सर आणि संपूर्ण गाव गाता गजाली ची टीम चे शतशः धन्यवाद आणि अभिनंदन…. आणि खास धन्यवाद रानडे काकांच तुमच्या दिवाळी अंकात माझ्या भावनांना जागा दिलात….
तुम्हाला हा दिवाळी अंक आणि ईशान्य वार्ता चे त्रैमासिक हवे असल्यास संपर्क करा :-
९९६९०३८७५९
९७०२५२५४३५

 

Posted in कथा (मैत्री)

बेधुंद मैत्रीचे बंध…

Pratilipi Result

“प्रतिलिपी मराठि” आयोजित “बंध मैत्रीचे” या स्पर्धेत “बेधुंद मैत्रीचे बंध” या माझ्या कथेला वाचकसंख्येनुसार दुसरा क्रमांक मिळाला.

धन्यवाद त्या सर्व वाचकवर्गाचे ज्यांनी माझा हा छोटासा प्रयत्न गोड मानुन घेतला. धन्यवाद प्रतिलापि मराठी एक चांगली संधि उपलब्ध करुन दिलात.

कथा वाचण्यासाठि या लिंक वर क्लिक करा
https://marathi.pratilipi.com/dhiraj-loke/bedhund-maitri

Posted in Uncategorized

वाघिणीचा हैप्पी बड्डे….

IMG-20170627-WA0004
आज या ठिकाणी… आमच्या सामानगडच्या वाघिणी, रणरागिणी वैष्णवी(Vaishnavi Todkar) ताई चा हैप्पी वाला बड्डे आहे….. या फोटुत वैष्णवी ताई माझ्या उजव्या बाजूची…. या दोन बहिणींवर मी “माझे अंतरंग(भटकंती विशेष)” या पुस्तकात “वाघिणी त्या रणरागिणी” हा लेख लिहिला.  यांच्यावर लेख लिहिला कारण या आमच्या ताया काय “नाय करू शकत” याची यादी करायला हवी कारण ही यादी छोटी असेल.  या काय काय करतात त्याची झलक म्हणून सांगायचं तर या कराटे खेळतात, लाठी काठी, दांडपट्टा चालवतात आणि इतर मुलींना शिकवतात,  volleyball, कबड्डी सारखे खेळ खेळतात, चित्र काढतात, साप पण पकडतात आणि महत्वाच म्हणजे दर रविवारी गडावर जाऊन श्रमदान करतात बरं इतकं सगळं करून  उत्तम अभ्यास पण करतात हा !!!
वैष्णवी ताय तशी दोघींमध्ये “रागीट” हाय अशी अंतर्गत सूत्रांची खबर हाय…. मला भेटल्यावर ती इतकंच बोलत असेल “एवढं शांत कुणी कसं काय बसू शकत??” बरं ही चिंटुकली दिसणारी वैष्णवी ताय WWE  फायटिंग करते ती पण सचिन रेडेकर बरोबर…. आत्ता बोला….. अगदी खूप काय करून आम्हा दादा लोकांना फिलिंग Proud वगैरे करणाऱ्या या वाघिणी, रणरागिणीला जन्मदिनाच्या भरभरून शुभेच्छा…. खूप यशस्वी हो आणि आम्हा चिंटुकल्या दादा लोकांवर कृपा राहूदे…..

दुर्गवीर चा धीरु

Posted in Book Review ( पुस्तक परिचय)

उजेडाचे डोळे ओले

 

जगात “नम्र” माणसांचे दोन प्रकार असतात एक जे मुळात “नम्र” नसतात पण सामाजिक परिस्थिती बघून “नम्रपणा” स्विकारतात आणि दुसरे जे मुळात,निसर्गतःच किंवा संस्काराने नम्र असतात. यातल्या दुसऱ्या प्रकारात मोडणारा एक व्यक्ती म्हणजे “उमेश जाधव“.  दोस्त म्हणतो च्या निमित्ताने भेट झालेल्या उमेश बंधूंचा पहिला काव्यसंग्रह “उजेडाचे डोळे ओले” च्या प्रकाशनाच्या निमित्ताने आज जाणं झालं.  पोवाडा, लावणी,मुक्तछंद, भारूड सारखे दुर्मिळ प्रकार जे आजच्या आमच्या पिढीला क्वचितच माहित असतील अश्या विविध काव्यप्रकारातील तब्बल ४३ कवितांचा अनमोल खजिना उमेश दादांनी या पुस्तकात मांडलाय.  उमेश दादांच्या कवितांची समीक्षा वगैरे करण्याचं धाडस मी करूच शकत नाही तितकी पात्रता माझ्यात नाही.  एक व्यक्ती म्हणून मला उमेश दादांच कौतुक करावंस वाटत.  कारण तुम्ही कवी, लेखक, कलाकार म्हणून कितीही चांगले असलात तरी “माणूस” म्हणून कसे आहात हे महत्वाच असतं.  उमेश दादा कवी म्हणून जितके ग्रेट आहेत तितकेच माणूस म्हणून नम्र आहेत.

दोस्त म्हणतो च्या त्रिकुटातील विजय बेंद्रे जर कवितेतून विद्रोह करत असेल आणि मेघांत प्रेम मांडत असेल तर उमेश दादा दुःख, व्यथा मांडतात किंबहुना तुम्हाला तुमच्या एखाद्या व्यथेशी, दुःखाशी समरस करून व्यक्त करायला भाग पाडतात. सूत्रसंचालक सौरभ नाईक यांनी आजच्या कार्यक्रमात उमेश दादांच्या माळीण दुर्घटनेबाबतच्या कवितेची एक आठवण सांगितली. माळीण दुर्घटनेबाबत उमेश दादांची एक कविता वर्तमानपत्रात छापून आली होती त्यावेळी पुण्याच्या एका व्यक्तीचा उमेश दादांना फोन आला.  त्या व्यक्तीच्या नात्यातील ८-१० माणसं या दुर्घटनेत जागीच गेली. कामाच्या निमित्ताने ती व्यक्ती पुण्याला आल्याने या अपघातातून वाचली.  या दुर्घटनेनंतर ह्या व्यक्तीच्या जणू संवेदना नष्ट झाल्या होत्या की काय म्हणून तो मोकळेपणाने रडू शकला नाही.  पण उमेश दादांची कविता वाचल्यावर तो मोकळेपणाने रडला. यावरून उमेश दादांच्या कवितेचा दर्जा लक्षात येतो. बरं इतकं दर्जेदार असूनही साधं भोळं राहणं कसं जमत कुणास ठावूक ?? Social दुनियेतल्या Like, Comment च्या बाजारापासून अगदी दूर कुठेतरी हा “उमेश वामन जाधव” नावाचा तारा चमकतोय.  तुम्हाला Whatsapp, Facebook वर सामाजिक विषयावरील एखादी अनामिक कविता जर आली तर ती कदाचित उमेश दादांची असू शकते आणि “कवितेखाली माझे नाव का नाही” याचा दोन ओळींचा साधा निषेधही दादा कधी व्यक्त करीत नाहीत.कार्यक्रमात त्यांच्या मित्रानी सांगितल्याप्रमाणे दादा मैत्रीखातीर अश्या कितीतरी रचना विनामूल्य स्वतःच नाव न लावता देतात आणि आम्ही आमचा फेसबुकचा चार ओळींचा स्टेटस चोरला तर दोन पानांचा निषेधाचा लेख लिहितो.  खरंच दादा जमलं तर तुमच्यातला नम्रपणा थोडासा… अगदी एक टक्का जरी आम्हाला दिलात तर खूप बरं होईल.
आजच्या पुस्तक प्रकाशनाच्या सोहळ्यात चंद्रशेखर सानेकर, संदीप माळवी, प्रशांत मोरे, उंच माझा झोका या गीताचे गीतकार आणि जेष्ठ कवी  अरुण म्हात्रे आणि अनेक मान्यवर उपस्थित होते.  या मान्यवरांच्या सोबत उमेश दादांच्या आईवडिलांचा सत्कार होणं मला वाटतं उमेश दादांच्या आयुष्यातील सर्वोत्तम क्षण असावा. दादांनी कवितासंग्रहाच्या अर्पण पत्रिकेतच लिहिलंय की, “ज्यांच्या उजेडाच्या कष्टात, मी माझ्या आयुष्याची कविता वाचतो आहे त्या माझ्या आईवडिलांना सविनय अर्पण”….खरंच त्या माता पित्याला अभिमान वाटावा असं लेकरू आहे त्यांचं…..
उमेश दादांच्या पुस्तकाबाबत मत व्यक्त करताना अमोल शिंदे बोलले की मला आनंद यासाठी वाटतोय की आमच्या पिढीच एक पुस्तक आलंय… खरंच आमच्या पिढीचं कवितेचं एक पुस्तक आलय याचा आम्हाला अभिमान वाटतोय. प्रत्येकाने कवितेचे नेमके काय प्रकार असतात नुसतं हे जाणून घेण्यासाठी तरी हे पुस्तक वाचलं तरी डोक्यात प्रकाश पडेल.
याअगोदर ज्या माळीण दुर्घटनेवरील कवितेचा उल्लेख केला त्या कवितेतील मला भावलेल्या ओळी…..
निष्पाप गेले जीव,
काय त्यांचा गुन्हा,
वाचलेला बाळ आता,
आई म्हणेल कुणा…..
काव्यसंग्रहाचे नाव :- उजेडाचे डोळे ओले
कवी :- उमेश वामन जाधव (8879803162)
प्रकाशक:- सई प्रकाशन, मुंबई
मुखपृष्ठ :- विष्णू थोरे
पृष्ठसंख्या :- ६७
मूल्य :- रु.८०/-
Posted in दुर्गवीर प्रतिष्ठान

सामानगड दुर्गसंवर्धन…..

21317897_1424111287624745_910177232422793554_n
तुम्ही करीत असलेल्या कामाचं जेव्हा कौतुक होत तेव्हा बरं वाटत पण  एखादं कार्य पूर्णत्वास नेण्यासाठी  फक्त कौतुक पुरेस नसतं त्यासाठी हवा असतो  सक्रिय सहभाग आणि सहकार्य ….. महाराष्ट्रभर दुर्गवीर प्रतिष्ठान तर्फे होत असलेल्या दुर्गसंवर्धनाच्या कार्यात असा सक्रिय सहभाग जेथे सर्वात उल्लेखनीय स्वरूपात लाभला तो कोल्हापूर (गाडींग्लज) परिसरातील सामानगड येथे.  साधारण ५ वर्षांपूर्वी संतोष हसूरकर (अध्यक्ष :- दुर्गवीर प्रतिष्ठान) यांना या गडावरील वास्तू आणि इतिहास जपण्याची गरज आहे याची जाणीव झाली होती.  याच जाणिवेतून सुरु झाला प्रवास सामानगड संवर्धनाचा….. संतोष हसूरकर यांनी स्थनिक तरुणांना एकत्र करून संवर्धनाला सुरुवात केली. कैलाश पारिट, दीपक जगदाळे या सारखे अनेक तरुण तयार केले.  आज दर रविवारी १५ जणांची एक टीम इथे येऊन काम करते त्या प्रत्येकाचे नाव घेणं  शक्य नाही पण प्रत्येक हाताने गेल्या ३-४ वर्षात घेतलेली मेहनत आज सामानगडाच्या कामात महत्वाचे ठरत आहे.  ह्या संपूर्ण प्रवासात जसं स्थानिक कार्यकर्ते तयार होणं गरजेचं होत तसच शासकीय अधिकाऱ्यांच सहकार्य अत्यंत आवश्यक होत.  वन विभागाचे अधिकारी काटकर सर आणि पुरातत्व विभाग आणि स्थानिक शासकीय अधिकारी अगदी आपलेपणाने दुर्गवीर च सहकार्य करू लागले.  आपल्याकडे एक म्हण आहे सरकारी काम सहा महिने थांब अशी काहीशी पण या सर्व अधिकाऱ्यांनी मात्र ते या म्हणीला अपवाद असल्याचे दाखवून दिले.  अगदी मोठ्या भावाने लहान भावाला समजावून सांगावे इतकं छोट्या छोट्या गोष्टींमध्ये सहकार्य केले. मी कोणी मोठा सरकारी अधिकारी आहे मग मी का या गोष्टी सांगू??? असा कोणताही उद्धेश त्यांचा नव्हता. स्थानिक तरुण तरुणी आणि सरकारी अधिकारी यांच्या सहकार्याने आज समानगडाचे काम नियमितपणे सुरु आहे.  मूळ गाव जवळ असले तरी स्वतःच्या गावी जितक्या फेऱ्या होत नाहीत त्यापेक्षा जास्त वेळा सामानगड परिसरात ये जा करून संतोष हसूरकर तिथल्या कामाचा आढावा घेत असतात. दुर्गवीर प्रतिष्ठान हे कार्य वाढत असताना त्यात अजून एक दुग्धशर्करा योग्य जुळून आला. गेल्या काही महिन्यांपूर्वी “छत्रपती संभाजी महाराज”(कोल्हापूर) यांनी दुर्गवीर च्या कार्याची माहिती घेतली आणि राज्यभिषेकाप्रसंगी सामानगडावर काम करणाऱ्या प्रत्येक दुर्गवीराचा सत्कार करण्यात आला.  गेल्या महिन्यात “छत्रपती संभाजी महाराज” यांनी समानगडाला प्रत्यक्ष येऊन भेट दिली आणि कामाची पाहणी केली. सामानगडाला पुन्हा ते वैभव मिळवून देण्यासाठी स्वतः प्रयत्न करणार असल्याचे सांगितले.   “छत्रपती संभाजी महाराज” यांची साथ हे खूप वाखाणण्यासारखी गोष्ट आहे.
स्थानिक दुर्गवीर, स्थानिक लोक, सरकारी अधिकारी या सर्वांच्या सहकार्याने सामानगडाला शिवकालीन वैभव परत मिळवून देण्यात दुर्गवीर प्रतिष्ठान नक्कीच यशस्वी ठरेल हा मला विश्वास आहे……