Posted in दुर्गवीर प्रतिष्ठान

तीन दिवस…. तीन विषय……. तीन विभुती…… तीन अनुभव…..


इतिहासाच एक वादळ जे ७८ व्या वर्षीही घोंगावतय.  ज्या वादळाला कुणी एका बंधनात बांधुन ठेवु शकत नाही…. ते वादळ घोंगावत जात…… आता तुमचा मजबुत पाया ठरवतो की तुम्ही त्या वादळासमोर कसे टिकता. तुम्ही मातीशी पाय घट्ट रोवुन असलात म्हणजे तुम्ही या वादळासमोर तग धरु शकता.   हे वादळ म्हणजे श्री आप्पा परब….. आप्पांनी बोलत जाव मुक्तपणे आणि आपण घेत जाव जितकी आपली पात्रता आहे.  ७८ व्या वर्षी रायगड चढुन जाताना व्यक्त होणारे आप्पा परब खर तर दोन तासाच्या कार्यक्रमात व्यक्त होणं म्हणजे मृग नक्षत्रातल्या एकुण पावसातला एक थेंब जणु…

डॉ. परीक्षित शेवडे आयुर्वेद चे खरे वैद्य अगदि सोप्या भाषेत सांगायच तर आयुर्वेदाचे डॅाक्टर… WHATSAPP वरच्या आयुर्वेद व इतिहास या विषयांवरच्या अंगठेबहाद्दरांचा खरपुस समाचार घेत दोन तास चांगलेच गाजवले. छत्रपति संभाजी महाराजांच्या युद्धनितीबद्दल अगदि हलक्या फुलक्या भाषेत डॅा. परिक्षीत शेवडे यांनी सांगितले.

वय वर्ष २६ अस म्हटल्यावर सभागृहाने टाळ्या वाजविल्या त्या कौस्तुभ कस्तुरे यांनी गाजवला तिसरा दिवस.  बाजिराव मस्तानी आणि अटकेपार झेंडा या पलिकडे पेशवे हे फारसे परिचित नसलेल्या आम्हाला. बाजिराव पेशवे यांच्या प्रमुख चार लढायांबद्दल कौस्तुभ दादांनी अगदि मुद्देसुद समजावले(अटकेपार झेंडा रोवणारे पेशवे वेगळे हा !!)

तिन दिवसाच्या ट्रेकक्षितीज आयोजित व्याख्यानमालेत पहिल्या दिवशी श्री आप्पा परब यांनी छत्रपति शिवाजी महाराज, दुस-या दिवशी डॅा. परिक्षित शेवडे यांनी छत्रपति संभाजी महाराज आणि तिस-या दिवशी कौस्तुभ कस्तुरे यांनी बाजिराव पेशवे या तिन योद्ध्यांच्या युद्धनितीबद्दल जे अनमोल ज्ञान दिले त्यामुळे तीन दिवसांचे ख-या अर्थाने चिज झाले.

Advertisements
Posted in Uncategorized

माकड

 

पडदा उघडतो….

माकड…..
काय शोधताय ? माकड…..
अहो मीच माकड आहे…..
तुम्ही म्हणाल एवढे चांगले कपडे घातलेत आणि स्वत:ला माकड म्हणतो….
अरे हो खरच मी माकड आहे
मी तर म्हणतो तुम्ही सगळे पण माकड आहात
कस ……?
Let me explain
Long Long ago जेव्हा मी छोटा होतो तेव्हा जन्म आणि बालवाडिच शिक्षण डोंबिवलीत आणि वडिलांची नोकरी सुटली म्हणुन १ली ते १०वी पर्यंतच शिक्षण गावी कोकणात.  आता त्यात पण १० वी नंतर उच्च शिक्षणासठि पुन्हा  डोंबिवलीत उच्च शिक्षण म्हणजे काय तर बि. कॅाम. इंजिनिअर बिंजीनायर नाय ओ…तेवढि माकडउडी मी मारलीच नाही. ११ वी पास झालो तेव्हा वाटलेल सि.ए. झाल्याशिवाय मी काय थांबत नाय पण १२ पर्यंत अकांउट विषयाने डोक्याचा पुरा भुगा करुन टाकला मग म्हटल चला गप पारंपरिक पद्धतिने बि. कॅाम होवु.यात पण मध्ये वाटल बँकिंग फायनास्स करु तिथही डाळ शिजली नाह, मग म्हटल हार्डवेअर नेटवर्किंग करु तिथही तिथेही फारसे पार्ट जुळले नाहित.  त्यामुळे गपपणे पारंपारिक बि. कॅाम च भलमोठ कन्व्होकेशन सर्टिफिकेट घेतल.   आता या शिक्षणातल्या माकडउड्या तुमच्यातल्या किती जणांनी मारल्या……एक काम करु माझ हे आटपल की भेटु आपण….आपण आपला एक Whatsapp group बनवु “शिक्षणातल्या माकडउड्या”

बर आता करियर…..  मी तर म्हणतो करियर मधल्या माकडउड्या इथल्या ब-याच जणांनी मारल्या असणार….. अजुन मारत असणार आणि कदाचित पुढे पण मारत असणार…. आज नंबर आला तर मी अॅक्टर आणि नंबर नाहि आला तर गप्प आपलं नमस्कार मी अमुक   अमुक कंपनीतुन धिरज लोके बोलतोय.  आमची कंपनी तुम्हाला फ्री क्रेडिट कार्ड देतेय सर… हा असच असत ते… माझ पण असच होत.  लहानपणी विमान उडताना बघितली तेव्हा ठरलं वैमानिक होणार, डॅाक्टर ला इंजेक्शन देताना बघितल तेव्हा ठरलं ड़़ॅाक्टर होणार. टीवी वर डॅा. कलाम पाहिले तेव्हा ठरलं वैज्ञानिक होणार.  बर त्याच टिव्हिवर अमिताभ पाहिला तेव्हा ठरलं अॅक्टर होणार.  मे च्या सुट्टित गावात क्रिकेट खेळताना मी आमच्या टीम ला एक मॅच काय जिंकुन दिली तेव्हा ठरलं मी क्रिकेटर होणार.  पण जेव्हा बि. कॅाम च सर्टिफिकेट हातात घेतल तेव्हा ठरलं….नाही ठरवलं तेही परिस्थितिने की तु क्लर्क होणार १० वर्ष झाली क्लर्क आहे शाळेत. खरडतोय आपलं.  बर अशा माकडउड्यांचा Whatsapp app गृप नको फेसबुक गृप बनवतो काय Whatsapp ला लिमिट आहे ना मेंबरच.  जाम भेटणार इथे मला माहिती आहे ना.
बरं आता नाजुक विषय प्रेम……आता तुम्ही म्हणाल प्रेम आणि माकडउड्या याचा काय संबंध..… अरे बाबा असतो……कस ?? Let me explain…. इयत्ता ३ री एक सुंदर मुलगी. मी एक नंबर ती दोन नंबर……. अभ्यासात !!! पण मग  ४ थीत मी शाळा सोडुन गेलो… ती तिकडं मी इकडं…  इयत्ता ५ वी… अजुन एक सुंदर मुलगी आता मी ३ रा आणि ती १०-११ वी वगैरे…..अभ्यासात !! पण मग ७ वी त ती शाळा सोडुन गेली.   इयत्ता ८ वी अजुन एक सुंदर मुलगी….. आता तीला विचारेन अस विचार करतच होतो पण मग मात्र इयत्ता १० वी मध्ये आम्ही दोघ शाळा सोडुन गेलो.  ती तिकडे गावी मी इकडे डोंबिवलीत. उच्च शिक्षणासाठी आलो ते….. बि. कॅाम. वाल मग इयत्ता अकरावी कॅालेज लाईफ अजुन एक सुंदर मुलगी… यावेळीही सालाबादप्रमाणे २ वर्ष अभ्यासावर वायफळ वेळ घालवाला आणि १२ नंतर कॅालेज संपवुन नोकरी सुरु.इथेह उडि चुकली.  १३ वी ते १५ वी अजुन एक सुंदर मुलगी आता मात्र तिला विचारणारच होतो इतक्यात तिचा बॅायफ्रेंड असल्याच कळलं आणि यावेळी उडि बरोबर होती फांदिच तुटकी होती.  मग काय दो कदम पीछे आणि पीछे मुडेंगे पिछे मुड… नंतर कामावर, नेहमीच्या ट्रेन मध्ये, बिल्डिंग मध्ये नवीन राहायला आलेल्या अशा अनेक फांद्यांवर या माकडाने उड्या मारल्या कधी फांदि तुटायची तर कधी उडी चुकायची. आता हे माकड म्हणतय मला ना माझ्या आई वडिलांच्या विरोधात नाहि जायचय ते तिच्याशी लग्न करुन संसार करायचा?  या अगोदर किती फांद्या तुटल्या आणि किती उड्या चुकल्या हे कबुल नाहि करायच बाबा. … तर या अशा माकडउड्या आहेत… बर यांचा गृप वगैरे काय बनवत नाय यांनी डायरेक्ट मला फोनच करा काय ९९६९३५९४८६ मी तुमच्या दुःखात सहभागी आहे.

आता अशा या माकडउड्या आपण रोजच्या जीवणात पण मारत असतो.  कामावर जाताना रिक्षा पकडायला माकडउड्या.  स्टेशनला पोचलो फास्ट लोकलच्या प्लॅटफॅार्म ला जायची की स्लो लोकलच्या प्लॅटफॅार्मला त्याच्यासाठि माकडउड्या. नंतर ट्रेन समोर आल्यावर ट्रेन पकडायला माकडउड्या.  बरं ट्रेन पकडली तर उभ रहायला किंवा बसायला माकडउड्या. परत उतरताना गर्दितुन वाट काढत उतरायसाठि माकडउड्या आहेतच.  स्टेशन ला उतरला की लेट मार्क लागु नये म्हणुन कंपनीत पोहोचायसाठी माकड उड्या.   कामाच टार्गेट पूर्ण करण्यासाठि माकडउड्या.  संध्याकाळी पुन्हा घरी जाताना ट्रेन च्या माकडउड्या नशिबात आहेतच.  घरच्यांच्या आणि मित्रांच्या अपेक्षा एकाचवेळी पूर्ण करायच्या म्हणजे त्या पुन्हा माकडउड्या.  घरी जास्त रमलो तर मित्र “बायकोचा बैल” म्हणणार आणि मित्रांत रमलो तर बायको कान चावणार…. बर या प्रकारातल्या माकडांचा मी गृप पण बनवत नाही किंवा फोन पण करु नका.  उद्या सकाळी ट्रेन मध्ये भेटतीलच मला…..

अस हे आपल माकडउड्या प्रकरण जन्मापासुन मरेपर्यंत आपण माकडउड्या मारतच असतो.  कधी इकडे……. कधी तिकडे…. कधी पडतो कधी सावरतो पण उड्या मारायच काहि सोडत नाही.  पण एक मात्र आहे कुणीही तुम्हाला माकड बोलल ना तर नाराज होवु नका कारण तुम्ही माकड आहात म्हणजे उड्या मारताय आणि उड्या मारताय म्हणजे आयुष्यात काहि ना काही तरी करताय.  मग आजपासुन अभिमानाने बोलायच होय मी माकड आहे.

लेखक:- धिरज विजय लोके(डोंबिवली) -९९६९३५९४८६
ही कथा लेखकाची वैयक्तिक मालकिची असुन कुठेहि याचा अंश किंवा संपूर्ण भाग वापरल्यास लेखकाची परवानगी घ्यावी लागेल अन्यथा कायदेशीर कारवाई करण्यात येईल.  ही कथा १०, साई प्रतिक बिल्डिंग सुभाष क्रॅास रोड नवापाडा डोंबिवली(प) येथुन दि. १३ जानेवारी २०१८ रोजी रात्री ८:४५ वाजता प्रकाशित करण्यात आली.

Posted in दुर्गवीर प्रतिष्ठान, TREKKING

रायगड प्रदक्षिणा – २०१८ (वर्ष १७ वे)

26232076_10212422789819386_4917951422297925489_o

इतिहास अभ्यासता येतो पण भुगोल अनुभवावा लागतो….. या वाक्याची प्रचिती म्हणजे रायगड प्रदक्षिणा. गेली १६ वर्ष नियमितपणे रायगड प्रदक्षिणे चे नियोजन करणारे किरण शेलार यांच्या सोबत या वर्षी जायचा योग आला. जस परमेश्वराच्या चरणाशी आल्यावर त्याच्या उंचीची अनुभती येते तसच या रायगडाच्या पायथ्याशी केलेल्या प्रदक्षिणेनंतर रायगडाच्या उत्तुंगत्वाची अनुभूति येते. शिवरायांनी रायगड राजधानी म्हणुन निवडण्यापुर्वि रायगड परिसराचा अभ्यास केला तेच म्हणजे रायगड प्रदक्षिणा.

रायगडाच्या हत्ती दरवाजाच्या खाली जाणा-या रस्त्याने पुढे जात रोप वेच्या इथे ही प्रदक्षिणा पूर्ण होते. गडाच्या सभोवतालचे संरक्षक किल्ले, व इतर परिसर पाहत जाताना शिवरायांनी पायथ्याच्या परिसरात वसवलेली वनराई हा महाराजांचा दुरदृष्टिपणा दाखवतो. यात पर्यावरणासोबतच रायगड चढाईसाठि प्रतिकुल बनविणे हा विचारसुद्धा असावा. नैसर्गिकदृष्ट्या अभेद्य असलेल्या रायगडाला परिपूर्ण राजधानीचे ठिकाण कसे बनविले असेल हे रायगड प्रदक्षिणेदरम्यान जाणवते.

इतिहास आणि भूगोल किती सुरेख मिश्रण आहे ना…. इतिहास प्रत्यक्ष अनुभवता येत नाही पण भूगोल प्रत्यक्ष अनुभवल्याशिवाय समजत नाही…….. हा इतिहास ऐकत आणि अभ्यासत, भूगोल ऐकण्याची संधी किरण दादांमुळे मिळाली. या मोहिमेत किरण दादांसोबत पडद्यामागचे कलाकार Kiran Khamkar यांचाही खास उल्लेख करावासा वाटतो. किरण शेलार दादा मोहिमेच्या सुरुवातीलाच बोलल्याप्रमाणे अगदी शेवटचा सहभागी व्यक्ती पोहोचेपर्यंत किरण खामकर दादा सोबत राहिले.

बऱ्याच वर्षांपासून मनात असलेली हि मोहिम आज पूर्ण झाली.  प्रत्येकाने एकदातरी ही मोहीम करून पहायला हवी. मी २ वर्षांपूर्वी केलेली उंबरखिंड मोहीम जी यावर्षी येत्या ४ फेब्रुवारी २०१८ ला आहे त्याप्रमाणे ही रायगड प्रदक्षिणा मोहीम खऱ्या अर्थाने रायगडाची अजून बाजू उलगडवणारी ठरली.

दुर्गवीर चा धीरु
माझे अंतरंग
https://mazeantrang.wordpress.com/
https://dhiruloke.blogspot.in/

Posted in दुर्गवीर प्रतिष्ठान, Joy of Happiness

अंधाराशी नाते आमुचे….

24129928_1982760528405818_7353308329609449632_n
होय आमचं या अंधाराशी जून “नातं” आहे. हे नातं आम्ही हौसेने नाही जोडलंय, ते परिस्थितीने लादलंय आमच्यावर….. आम्हीही आस लावून असतो कधीतरी आमच्या आयुष्यात प्रकाश येईल आणि आमची परिस्थिती उजळून निघेल…..
#JoyOfHappiness

माझे अंतरंग
https://mazeantrang.wordpress.com/

Posted in Uncategorized

गाव गाता गजाली

गेल्या काही दिवसात मला अनेकांनी विचारलेला प्रश्न…. तुम्ही “गाव गाता गजाली साठी काम करता  का??? मी फेसबुकवर जे काही जोरात प्रमोशन करत असतो त्यावरून अशी शंका येणं स्वाभाविक आहे.  पण ज्याचा मी भाग आहे त्याचंच कौतुक करायला हवं असं काही नाहीय ना…. गाव गाता गजाली या झी मराठी वरील या मालिकेचे कला दिग्दर्शक माझ्या शाळेचे चित्रकला शिक्षक नेवगी सर(Rupesh Nevagi) आहेत. या मालिकेच्या आता प्रदर्शित होणाऱ्या सर्व भागांचे चित्रीकरण मिठबाव मध्ये झाले आहे.  बस माझं गाव, माझे सर याच्याशी जोडलेत म्हणून या मालिकेविषयी फेसबुक वरून प्रमोशन करत असतो. माझ्या याच भावनांना वाट मोकळी करण्यासाठी एक हक्काची जागा मिळवून दिली ती ईशान्य वार्ता चे संपादक रानडे काकांनी(Uttam Ranade).
रानडे काकांनी मला गाव गाता गजाली विषयी त्यांच्या दिवाळी अंकात लेख लिहिण्यासाठी विचारलं आणि माझ्या मनात चाललेले विचार मला कागदावर उतरवायची नामी संधी मिळाली. रानडे काकांबद्दल मी स्वतंत्रपणे लिहीनच. गाव गाता गजाली चे कला दिग्दर्शक, कलाकार नेवगी सर आणि संपूर्ण गाव गाता गजाली ची टीम चे शतशः धन्यवाद आणि अभिनंदन…. आणि खास धन्यवाद रानडे काकांच तुमच्या दिवाळी अंकात माझ्या भावनांना जागा दिलात….
तुम्हाला हा दिवाळी अंक आणि ईशान्य वार्ता चे त्रैमासिक हवे असल्यास संपर्क करा :-
९९६९०३८७५९
९७०२५२५४३५

 

Posted in कथा (मैत्री)

बेधुंद मैत्रीचे बंध…

Pratilipi Result

“प्रतिलिपी मराठि” आयोजित “बंध मैत्रीचे” या स्पर्धेत “बेधुंद मैत्रीचे बंध” या माझ्या कथेला वाचकसंख्येनुसार दुसरा क्रमांक मिळाला.

धन्यवाद त्या सर्व वाचकवर्गाचे ज्यांनी माझा हा छोटासा प्रयत्न गोड मानुन घेतला. धन्यवाद प्रतिलापि मराठी एक चांगली संधि उपलब्ध करुन दिलात.

कथा वाचण्यासाठि या लिंक वर क्लिक करा
https://marathi.pratilipi.com/dhiraj-loke/bedhund-maitri